[Τα πτωχοπροδρομικά ποιήματα] ~ ΑΡΘΡΟ

Εκδόσεις Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης

Ο Θεόδωρος Πρόδρομος ή Πτωχοπρόδρομος όπως έμεινε στην ιστορία για τον επαιτικό χαρακτήρα των ποιημάτων του, έζησε στο πρώτο μισό του 12^ου αιώνα. Ο ίδιος σε ποίημα του προς τον Ιωάννη τον Β’ γραμμένο για τον θάνατο του αυτοκράτορα το 1143 ή λίγο αργότερα χαρακτηρίζει τον εαυτό του γέροντα ενώ το τελευταίο έτος που αναφέρεται στα ποιήματα του είναι το 1166.Οοπωσδήποτε απέκτησε αξιόλογη μόρφωση. Στα ποιήματά του κάνει λόγο για σπουδές που ξεκίνησε σε πολύ μικρή ηλικία και για επίπονη πνευματική εργασία για την οποία παραπονείται ότι ελάχιστα ανταμείφθηκε από την κοινωνία της εποχής του. Εν τούτοις παρά τις διαμαρτυρίες του φαίνεται ότι η λογιότητα και η ποιητική του δεξιοτεχνία άνοιξαν γι αυτόν της πύλες της υψηλής βυζαντινής κοινωνίας και του εξασφάλισαν ισχυρούς προστάτες.  Στα λόγια έργα του ανήκουν «Το κατά Ροδάνθην και Δοσικλέα» έμμετρο μυθιστόρημα που διαιρείται σε 9 βιβλία και αποτελείται από 4614 στίχους, η «Γαλεομαχία» ή «Κατομυομαχία» η οποία έχει 384 τρίμετρους στίχους και αφηγείται την μάχη γάτας και ποντικού και έχει σαν μακρινό πρότυπο την «Βατραχομυομαχία» (παρωδία της Ομηρικής Ιλιάδας) και ακόμα ποιήματα με σατυρικό, αλληγορικό ή ηθικοδιδακτικό περιεχόμενο, θρησκευτικοί ύμνοι, αστρολογικές μελέτες, γυμνάσματα ρητορικά, επεξηγηματικά υπομνήματα σε εκκλησιαστικά ποιήματα, διάλογοι, επιγράμματα, επιστολές. Τα σατιρικά του ποιήματα και οι διάλογοι τον αναδεικνύουν άξιο συνεχιστή του Λουκιανού, τόσο στην παραστατικότητα της γλώσσας όσο και στην δηκτικότητα του ύφους.