60 ΧΡΟΝΙΑ | ΥΠΟΓΕΙΟ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ - Του Κορνήλιου Ρουσάκη

Το Θέατρο Τέχνης εγκαταστάθηκε την άνοιξη του 1954 στο υπόγειο του κινηματογράφου Ορφέας,

 επί της οδού Σταδίου, στο οικοδομικό τετράγωνο που περιλαμβάνεται από τις οδούς Σταδίου, Πεσμαζόγλου, Σανταρόζα, και Πανεπιστημίου. Ο Κάρολος Κουν και τα μέλη του θιάσου, κυριολεκτικά, έσκαψαν τον χώρο του Ορφέα, έβγαλαν τα μπάζα και με την πολύτιμη οικονομική βοήθεια των συνδρομητών και των φίλων του Θεάτρου Τέχνης, κατάφεραν να δώσουν τις πρώτες παραστάσεις στη νέα αυτή θεατρική αίθουσα, λίγο πριν το καλοκαίρι του 1954.

[Μάρτυς μου ο Θεός] του Μάκη Τσίτα ~ ΘΕΑΤΡΟ

Η εταιρεία θεάτρου GAFF παρουσιάζει στον πολυχώρο VAULT  το έργο του Μάκη Τσίτα «Μάρτυς μου ο Θεός» που τιμήθηκε με το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαικής Ένωσης 2014.

Μέσα στο πανηγυρικό κλίμα που επικρατεί στην Αθήνα του 2004, ο Χρυσοβαλάντης -ένας τυπικός αντιήρωας της εποχής μας, άνθρωπος απλός αλλά οπλισμένος με χιούμορ, με φαντασία και με μια ιδιαίτερη λεκτική ευφορία-, έχοντας βρεθεί στα πενήντα του άνεργος και με υγεία κλονισμένη, εξιστορεί τα πάθη που υφίσταται από παιδί στην αναμέτρησή του με την πραγματικότητα. Όλοι –οι γυναίκες που συναντά, οι εργοδότες του, ακόμη και η ίδια η οικογένειά του– τον προδίδουν, ενώ γύρω του διαγράφεται η εικόνα μιας κοινωνίας που, παρά την επιφανειακή ευμάρεια, βυθίζεται στην παρακμή.

Μέσα από τον χειμαρρώδη μονόλογό του, που ακολουθεί τη ροή της σκέψης του, παρακολουθούμε τον αγώνα του να σταθεί όρθιος, ισορροπώντας ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό.

[Ο Κανίβαλος] του Δημήτρη Ζουγκού ~ ΘΕΑΤΡΟ

Ο Κανίβαλος, η ανείπωτη ιστορία ενός οικονομικού δολοφόνου, του Δημήτρη Ζουγκού είναι ένα φαινομενικά κωμικό έργο που βρίθει κοινωνικών σχολίων για το πώς μπορεί η παγκόσμια συνομωσία να σε τσακίσει.  Η πολιτική αυτή αλληγορία  - μια σύγχρονη ελληνική εκδοχή στο «θέατρο του παραλόγου» - αποτελεί μια κραυγή διαμαρτυρίας για τα πολιτικά συστήματα που φιμώνουν την ανθρώπινη ελευθερία και τελικά αποκτηνώνουν το άτομο.

‘’Τι σου είναι ο άνθρωπος! Την μια κάθεσαι όμορφα όμορφά με τους φίλους σου και συζητάς για την διεθνή κατάσταση στην Βουδαπέστη, στις Βρυξέλλες, στην Βαρκελώνη και σε άλλες μεγάλες πόλεις που αρχίζουν από Β και έπειτα έρχεται και σε τρώει ένας κανίβαλος.’’

To θεατρικό έργο «Ο κανίβαλος» παρουσιάζει τους θαμώνες ενός μπαρ να μην ανησυχούν για το μέλλον του κόσμου. 

Ο Ένκι μπάρμαν και σύντροφος της Ινάννα συνομιλεί με τον Μέλχιοτ έναν πλούσιο τύπο που κουβαλά στην τσέπη του περίεργα πράγματα και ισχυρίζεται ότι η κύρια ασθένεια των σκύλων είναι τα μεγάλα φορτηγά.
Η εμφάνιση του Κλαρόν, προσωπικότητα παγκόσμιας  επιρροής, τους ταράζει άλλα όχι για πολύ αφού σύντομα τον τρώει ένας κανίβαλος.

Το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα καταρρέει. Η Ινάννα που έχει χωρίσει τον Ένκι 366 φορές τον ξαναερωτεύεται. Βρώμικα χρήματα έρχονται στην πόρτα τους. Ο Μέλχιοτ προσπαθεί να κάνει διάγνωση στον κανίβαλο. Ο επιθεωρητής του σώματος δίωξης τους κάνει οικονομικό έλεγχο.
Ο Μέλχιοτ αναρωτιέται από τι πάσχουν οι κανίβαλοι.

Η ανομολόγητη ιστορία ενός οικονομικού δολοφόνου.

Λίγα λόγια για το συγγραφέα

Ο Δημήτρης Ζουγκός γεννήθηκε στην Καβάλα. Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα Defunctus και nino perdido. Το πρώτο του θεατρικό έργο “Οι ζητιάνοι” τιμήθηκε το 2007 με το δεύτερο κρατικό βραβείο. Άλλα έργα του έχουν παρουσιαστεί ως θεατρικά αναλόγια από το ΚΘΒΕ και το θέατρο Σφενδόνη. Τη φετινή σεζόν 2014-15 θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά επί σκηνής τα έργα του, “Μήδεια”, στο θέατρο Αγγέλων Βήμα και “Ο Κανίβαλος, η ανείπωτη ιστορία ενός οικονομικού δολοφόνου”, στον Πολυχώρο Vault.  

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Συγγραφέας: Δημήτρης Ζουγκός

Σκηνοθέτης: Αυγουστίνος Ρεμούνδος

Βοηθός Σκηνοθέτη: Άρτεμις Γρύμπλα

Σκηνικά-Κοστούμια: Τόνια Αβδελοπούλου

Σχεδιασμός φωτισμού: Άννα Ρεμούνδου

Φωτογραφίες: Παναγιώτης Ανδριόπουλος

Αφίσα: Αλέξανδρος Βενιέρης

Video Spot: Νικήτας Χάσκας

Παραγωγή: Vault

Ηθοποιοί: Γιώργος Αγγελόπουλος, Άρτεμις Γρύμπλα, Σοφία Πανάγου, Αυγουστίνος Ρεμούνδος, Αλκμήνη Σταθάτου, Έλενα Τυρέα.

ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΗΛΗ ΘΕΑΜΑΤΩΝ:

ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ:

Δευτέρα                          21:00

Τρίτη                              21:00

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 80 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΗΤΗΡΙΩΝ

Γενική είσοδος: 15 ευρώ
Μειωμένο: 10  ευρώ (Φοιτητές/ Μαθητές / Σπουδαστές/ Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων (ΑΣΠΕ)/ ΑμΕΑ/

                   05 ευρώ Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ))

[Μάρτυς μου ο Θεός] του Μάκη Τσίτα ~ ΘΕΑΤΡΟ

Η εταιρεία θεάτρου GAFF παρουσιάζει στον πολυχώρο VAULT  το έργο του Μάκη Τσίτα «Μάρτυς μου ο Θεός» που τιμήθηκε με το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαικής Ένωσης 2014.

Μέσα στο πανηγυρικό κλίμα που επικρατεί στην Αθήνα του 2004, ο Χρυσοβαλάντης -ένας τυπικός αντιήρωας της εποχής μας, άνθρωπος απλός αλλά οπλισμένος με χιούμορ, με φαντασία και με μια ιδιαίτερη λεκτική ευφορία-, έχοντας βρεθεί στα πενήντα του άνεργος και με υγεία κλονισμένη, εξιστορεί τα πάθη που υφίσταται από παιδί στην αναμέτρησή του με την πραγματικότητα. Όλοι –οι γυναίκες που συναντά, οι εργοδότες του, ακόμη και η ίδια η οικογένειά του– τον προδίδουν, ενώ γύρω του διαγράφεται η εικόνα μιας κοινωνίας που, παρά την επιφανειακή ευμάρεια, βυθίζεται στην παρακμή.

[Η καθαρίστρια του Lifestyle] του Αντώνη Τσιπιανίτη ~ ΘΕΑΤΡΟ

Μετά την “ Πόρνη από πάνω” ο συγγραφέας Αντώνης Τσιπιανίτης και ο σκηνοθέτης Σταμάτης Πατρώνης παρουσιάζουν την “Kαθαρίστρια του “LifeStyle”. Η ζωή στα lifestyle περιοδικά φιλτράρεται μέσα απ'το βλέμμα της Πελαγίας, μιας καθαρίστριας που εργαζόταν εκεί.

“Πάντα αναρωτιόμουν τι να σκέφτονταν εκείνες οι γυναίκες που καθάριζαν τα γραφεία μας και την ίδια στιγμή έβλεπαν να περνάει δίπλα τους ο Σάκης, η Ελένη, η Άννα, η Δέσποινα και όλο το εγχώριο star system, αλλά και πως τους φαινόταν συνολικά αυτό που ονομάζουμε life style” λέει ο συγγραφέας (που ήταν αρχισυντάκτης του Down Town για αρκετά χρόνια).

[Πνιγμονή] σκηνοθεσία Δ.Καρατζιά ~ ΘΕΑΤΡΟ

Πνιγμονή (2η χρονιά), σε διασκευή και σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά (βασισμένο στο σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα του F. G. Lorca)

Στην Πνιγμονή, μια εκδοχή του σπιτιού της Μπερνάρντα Άλμπα, μεταφέρεται το αριστούργημα του Federico García Lorca από την Ισπανία του 1936 στην Ανατολική Τουρκία του 2013, με αφορμή τα εγκλήματα τιμής, τον θρησκευτικό φανατισμό, την κλειστή επαρχιακή κοινωνία και την απάνθρωπη καταπίεση των γυναικών στις Μουσουλμανικές Χώρες. Το έργο είναι ένα «φωτογραφικό ντοκουμέντο», με φόντο την σκληρή ζωή και τη βουβή απελπισία των γυναικών στα ορεινά χωριά της ανατολικής Τουρκίας, όπου η ηθική είναι συνδεδεμένη με το αίμα και τον θάνατο. Το περιβάλλον, οι φυλετικοί και οικογενειακοί κανόνες ορίζουν την καθημερινή ζωή, τη συμπεριφορά και τη μοίρα αυτών των γυναικών. Το δικαίωμα της γυναίκας στη ζωή καθορίζεται από το πόσο συμμορφώνεται με τον «κοινωνικό» της ρόλο. Οποιαδήποτε παρέκκλιση τιμωρείται με θάνατο.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Αθηνά Τσιλύρα, Θεοδώρα Σιάρκου, Νίκη Αναστασίου, Κική Μαυρίδου, Μελισσάνθη Μάχουτ, Ανδρομάχη Μαρκοπούλου, Ειρήνη Σταματίου, Γιάννα Σταυράκη.

Έναρξη παραστάσεων: Σάββατο 25 Οκτωβρίου 

Πολυχώρος VAULT

Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός

Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8’ περίπου με τα πόδια)

Τηλέφωνα: 213 0356472 / 6945 993870

(για τηλεφωνικές κρατήσεις 11:00 – 14:00 και 17:00 -20:00)

Email: vaulttheatre.gr@gmail.com

            vaultvotanikos@gmail.com

http://www.facebook.com/VAULTTheatreGr1

[ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ;] του Ιάκωβου Καμπανέλλη ~ ΘΕΑΤΡΟ

Ο Πολυχώρος VAULT παρουσιάζει για 10 μόνο παραστάσεις τρία μονόπρακτα του Ιάκωβου Καμπανέλλη με τίτλο  “Ποιος ήταν ο κύριος;”, σε σκηνοθεσία Κατερίνας Πολυχρονοπούλου, από το Σάββατο 4 Οκτωβρίου μέχρι και την Κυριακή 2 Νοεμβρίου.

Τρία μονόπρακτα του Ιάκωβου Καμπανέλλη που πραγματεύονται τη μοναχικότητα των ηρώων τους και την αγωνία τους για ουσιαστική επικοινωνία μέσα σ’ έναν παράλογο κόσμο.

«Ο Διάλογος», «Ο Επικήδειος» και «Ποιος ήταν ο κύριος;». Τα δυο παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Νάξο και τώρα ανεβαίνουν για πρώτη φορά στην Αθήνα στον Πολυχώρο Vault. Αυτά τα δυο είναι «Ο Διάλογος» - η ιστορία ενός ζευγαριού που η καθημερινότητα τους οδηγεί σε μια βαλτωμένη σχέση και «Ποιος ήταν ο κύριος;» - μετά από μια κηδεία, ένας άγνωστος εμφανίζεται και ισχυρίζεται πως γνώριζε τον εκλιπόντα, αναφέροντας άγνωστες στιγμές της ζωής του.  Και ο «Επικήδειος» - Η αγωνία του συγγραφέα για την υστεροφημία του.

ΛΟΥΛΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ

Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΣΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΛΟΥΛΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ [ΘΕΑΤΡΟ]

Γράφει ο Κορνήλιος Ρουσάκης

{αναδημοσίευση υλικού από: σοδειά τχ.15 / κατηγορία: Θέατρο}

φωτ. Λούλα Αναγνωστάκη

Στα μετεμφυλιακά χρόνια, η εγκατάλειψη των αγροτικών περιοχών της χώρας με στόχο μια καλύτερη ζωή και η εγκατάσταση στα αστικά κέντρα αποτελούσε μονόδρομο για τις ελληνικές οικογένειες. Ακόμη πιο συχνό το φαινόμενο της μετανάστευσης στη Γερμανία, στην Αμερική, στην Αυστραλία. Οι ταραγμένες πολιτικές συνθήκες κι ο οικονομικός μαρασμός οδηγούν στην εγκατάλειψη της πατρογονικής εστίας και στην ερήμωση της ελληνικής περιφέρειας. Οι ξενιτεμένοι προσπαθούν να διατηρήσουν άσβεστη τη μνήμη του παρελθόντος, ανακαλώντας στο μυαλό τους εικόνες από την πατρίδα ή διατηρώντας ζωντανή την ελπίδα της επιστροφής.

            Η ζωή σε ξένο τόπο απασχολεί τη δραματουργία της Λούλας Αναγνωστάκη, σχεδόν σε όλα της τα έργα. Στη Νίκη, οι συνθήκες ζωής σ’ ένα ξένο τόπο είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύσσονται οι σχέσεις των προσώπων. Η δράση τοποθετείται σε μια βιομηχανική πόλη της Γερμανίας. Το «στείρο» βιομηχανικό περιβάλλον της γερμανικής πόλης, με τις εκτελέσεις και τη δράση των καταδοτών, δίνει στο ξεριζωμό διαστάσεις ενός εφιαλτικού εγκλωβισμού.

Το ίδιο θεματικό μοτίβο συναντάμε και στο προγενέστερο έργο της Αναγνωστάκη, Αντόνιο ή το μήνυμα, αλλά και στην Κασέτα που έπεται. Στο πρώτο η δράση μεταφέρεται σε μια χώρα του εξωτερικού. Ο τόπος, ο χρόνος και το παρελθόν των προσώπων δεν ορίζονται επακριβώς αν και υπάρχει έντονη η αίσθηση πως πρόκειται για μια πόλη της Αγγλίας. Η Αλίκη είναι μια ελληνίδα μετανάστρια που ζει σ’ ένα ήσυχο προάστιο και δέχεται την επίσκεψη της Ελένης που είναι πολιτική πρόσφυγας. Σ’ αυτή τη χώρα οι μετανάστες θεωρούνται κακοποιά στοιχεία και παρακολουθούνται. Η αίσθηση της παρακολούθησης δεν είναι καινούργιο στοιχείο γι’ αυτούς, αφού τους κατασκόπευαν διαρκώς στην Ελλάδα. Στην πατρίδα τους ζούσαν με το φόβο, αλλά κατόρθωσαν να δραπετεύσουν. Κατά τη διαδικασία της απόδρασης έχασαν αγαπημένα πρόσωπα ή τα άφησαν πίσω. Σ’ αυτό το έργο η έννοια του ξένου συνδέεται με τον πολιτικό εξοστρακισμό και την αναζήτηση ασφαλούς τόπου.

Στην Κασέτα, που γράφηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’80 στο προσκήνιο έρχεται η Αθήνα της αντιπαροχής, των μικρών διαμερισμάτων που είναι παραταγμένα, σαν κλουβιά, το ένα δίπλα στο άλλο. Το όνειρο μιας καλύτερης ζωής ταυτίζεται με την κάθοδο στην πρωτεύουσα. Η οικογένεια στο έργο, αφήνει το ορεινό χωριό της Ξάνθης για να πάει στην Αθήνα. Το μικρό διαμέρισμα γίνεται ένας χώρος που φιλοξενεί περισσότερα άτομα από αυτά που θα έπρεπε. Η στενότητα του χώρου δημιουργεί απόσταση ανάμεσα στα πρόσωπα, αφού η ανάγκη για ζωτικό χώρο και χρόνο τα ωθεί να υψώσουν τείχη. Οι άνθρωποι γίνονται απρόσιτοι και απομακρύνονται ο ένας από τον άλλο. Γίνονται ξένοι για τον άλλο, όπως ξένοι νιώθουν και στους δρόμους της μεγάλης πρωτεύουσας.

Η Αναγνωστάκη εστιάζει στην προσωπικότητα του «ξένου» και στα πολλά του πρόσωπα. Είναι ο μετανάστης, ο εργάτης, ο εξόριστος, ο κυνηγημένος, ο άστεγος, ο περιπλανώμενος, ο νόμιμος κι ο παράνομος. Απεικονίζει με μεγάλη λεπτομέρεια την άθλια ύπαρξη ξεριζωμένων πληθυσμών σε εχθρικές πόλεις. Η αναζήτηση ταυτότητας είναι για τους ξένους μια εξοντωτική διαδικασία. Τα σημεία αναφοράς —πολιτισμικά, εθνικά, φυλετικά, κοινωνικά— που είναι διαθέσιμα, είναι πολλά και διαφορετικά. Η προσαρμογή ενός αλλοδαπού στις νέες συνθήκες γίνεται ακόμη πιο δύσκολη.

Επικεντρώνοντας στη Νίκη παρατηρούμε πως δεν είναι ένα έργο που εξαντλείται στην απεικόνιση των δυσκολιών μια οικογένειας μεταναστών. Σ’ ένα δεύτερο επίπεδο φέρνει στο προσκήνιο την προσπάθεια του ανθρώπου να επιβιώσει σ’ ένα καπιταλιστικό περιβάλλον, σ’ ένα σύστημα που γιγαντώνεται κι είναι έτοιμο να τον κατασπαράξει. Η οικογένεια του έργου που αποτελείται από τη γριά, την κόρη της Βάσω, το γιo της Νίκο και τη θετή κόρη της γυναίκας, επιλέγει το δρόμο της ξενιτιάς επειδή δεν αντέχει να σηκώνει το βάρος μιας ξενιτιάς άλλου είδους, που βαραίνει τις πλάτες, το μυαλό και την ψυχή. Ο άλλος γιος της οικογένειας, ο Θανάσης, βρίσκεται στη φυλακή κατηγορούμενος για το φόνο του υποτιθέμενου εραστή της αδελφής του.

            Στο έργο δεν υπάρχει μια κοινωνιολογική προσέγγιση του ζητήματος της μετανάστευσης. Το θέμα παρουσιάζεται μέσα από το πρίσμα του ψυχολογικού βάρους των προσώπων σε συνδυασμό με το σκοτεινό πολιτικό σκηνικό. Ο μετανάστης είναι ξένος, τόσο απέναντι στους άλλους, όσο κι ως προς τον ίδιο του τον εαυτό. Είναι ενδεικτικοί οι μονόλογοι των προσώπων του έργου που «φλερτάρουν» με την απόγνωση. Ξεκινούν με μια παράθεση των δυσκολιών και των αντιξοοτήτων στον ξένο τόπο και καταλήγουν με τη διαπίστωση πως θα παραμείνουν εκεί. Ο τόπος είναι ξένος αλλά δεν υπάρχει άλλο πρόσφορο έδαφος.

            Ο φόβος λειτουργεί ανασταλτικά στη διαδικασία προσαρμογής του μετανάστη αλλά και στην ταχύτερη αποδοχή από τους άλλους. Το εργασιακό περιβάλλον του Νίκου είναι ένας χώρος στον οποίο εκτυλίσσονται σκηνές βίας που είναι προϊόντα χαφιεδισμού και πολιτικών συγκρούσεων.  Η γριά δεν βγαίνει από το σπίτι κι αναφέρει πως τη φοβίζουν οι Γερμανοί αστυνομικοί σε αντίθεση με τους αστυνομικούς στην Ελλάδα. Επιπλέον, στο μυαλό των προσώπων υπάρχουν καταγεγραμμένες εικόνες από το παρελθόν που ενισχύουν το στοιχείο του φόβου και που συμβάλλουν στην επιβάρυνση της ψυχολογικής τους κατάστασης.

Βασικό κομμάτι της καθημερινότητας των ξενιτεμένων είναι ο αγώνας ενάντια στη λήθη. Οι άνθρωποι που ζουν μακριά από την πατρίδα προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανές τις μνήμες, να διατηρούν αναλλοίωτα τα ήθη και τα έθιμα, τις παραδόσεις, τη γλώσσα. Προσπαθούν να έχουν φυλαγμένες στα «δωμάτια» του μυαλού τις εικόνες που θα τους δίνουν δύναμη για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες στον αγώνα επιβίωσης. 

"Το Κόκκινο Ρομάντσο" του Α.Γκελμάν στο Θέατρο "Μαύρη Σφαίρα"

Το Θέατρο-Εργαστήριο ΜΑΥΡΗ ΣΦΑΙΡΑ παρουσιάζει για δώδεκα παραστάσεις το «Κόκκινο Ρομάντσο» του Αλεξάντρ Γκελμάν, σε σκηνοθεσία Τότας Σακελλαρίου και μετάφραση Μάγιας Λυμπεροπούλου.

Έργο βαθιά ανθρώπινο, χαρτογραφεί την ανθρώπινη ύπαρξη με τρυφερότητα και συγκρούεται με την αυτοϊκανοποίηση, τον εγωισμό και την αδιαφορία.
Ένας άντρας και μια γυναίκα σε μια τυχαία συνάντηση, τρέφοντας ελπίδες και πόθους, βυθίζονται στην αναζήτηση της αλήθειας τους.

«Νύχτα, οπουδήποτε, άνθρωποι δύο, δώρα, κλοπές, δανεισμοί, περιστροφές, επιστροφές, φιλιά αρπακτικά, πεινασμένοι γλάροι, κραυγές, σταγόνες παλιανθρωπιές, βρωμιές, γέλια, σκόνη, vodka bar, γόπες, πέτρες, καυγάδες, μαχαίρια, λουλούδια, αστέρια, κλειδιά, λέξεις, έξεις, μουσική, μαζί, χωριστά, παντού, μάτια σε έκσταση, μάτια σε στύση, δώρα, κλοπές, δανεισμοί, περιστροφές, επιστροφές, αποστροφές, καταστροφές, νύχια, πληγές, ουλές, ήλιος». Έφη Καλογεροπούλου

                                                                                                                            Συντελεστές:

Μετάφραση: Μάγια Λυμπεροπούλου

σκηνοθεσία – φωτισμοί: Τότα Σακελλαρίου

Χορογραφία: Ειρήνη Κυρμιζάκη

Μουσική Επιμέλεια: Τόνια Ράμμου

Ενδυματολογική Επιμέλεια: Βασίλης Αφεντούλης

Φωτογραφίες: Στέφανος Μασούρας

Παίζουν: Εύη Σιδέρη, Κώστας Κονταράτος

Info: ΜΑΥΡΗ ΣΦΑΙΡΑ Ζωοδόχου Πηγής 48, Εξάρχεια

        Έναρξη Πέμπτη 7 Ιουνίου και για 12 παραστάσεις,

        κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο  και ώρα: 21:15

        Γενική Είσοδος 10€      

 Κρατήσεις: 2103848060, 6972207531

Θαλασσινοί έρωτες του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στο θέατρο Φούρνος

Το θέατρο Φούρνος παρουσιάζει την παράσταση «Θαλασσινοί έρωτες», «τρία κλασικά διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη για χαμένους, ανεκπλήρωτους έρωτες σαν θεατρικές παρτιτούρες δωματίου. Η Μίρκα Γεμετζάκη ανιχνεύει σκηνοθετικά το παπαδιαμαντικό σύμπαν τονίζοντας τη μουσικότητα και το λεπταίσθητο ερωτισμό του Σκιαθίτη δημιουργού σε μια απέριττη παράσταση» (Γ. Βιδάλης) «Για ένα θέατρο ουσίας, μια μυσταγωγία» (Κ. Μπούρας)

Μετά την περσινή της επιτυχία η παράσταση παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Φούρνος, για 10 μόνο παραστάσεις.

Η παράσταση Θαλασσινοί Έρωτες βασίζεται σε τρία ερωτικά διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη,Έρωτας στα χιόνια, Όνειρο στο κύμα και Έρως-Ήρως. Με αφορμή το έτος Παπαδιαμάντη η Μίρκα Γεμεντζάκη παρουσίασε το 2011 για τέταρτη φορά ύστερα από το «Μοιρολόι της φώκιας», τη «Φόνισσα» και τη «Φεύγουσα κόρη», πάντα με όχημα την αφήγηση, μια παράσταση εμπνευσμένη από το έργο του Σκιαθίτη συγγραφέα. Η αφήγηση των ιστοριών, που πρωταγωνιστούν τρεις διαφορετικοί άντρες, γίνεται από γυναίκες, με τη συνοδεία μουσικής που έγραψε ειδικά για την παράσταση η Μαριέττα Φαφούτη και ερμηνεύεται ζωντανά στο πιάνο από τη Νάντια Παπανδρέου.

Η σκηνοθέτης της παράστασης Μίρκα Γεμεντζάκη για την παράσταση «Θαλασσινοί Έρωτες» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη: Αυτό που με οδήγησε στον Παπαδιαμάντη είναι η γλώσσα του, που για μένα είναι μουσική, τόσο ξεκάθαρη που ένας μουσικός βρίσκει αμέσως το ρυθμό. Για μένα, η αφήγηση είναι το θεατρικό είδος που εκφράζει τις προσδοκίες μου για το θέατρο.

Αλλά αυτή την τέταρτη φορά που ανεβάζω Παπαδιαμάντη ήταν η μαγική λέξη «κοσμοκαλόγερος». Οι έρωτες του όχι μόνο για τη φύση, αλλά και τον άνθρωπο τον έκαναν τον πιο αθώο ερωτικό μυθιστοριογράφο.

πληροφορίες:

Θέατρο ΦΟΥΡΝΟΣ, Μαυρομιχάλη 168 Νεάπολη, Αθήνα.

Παραστάσεις από 21 Απριλίου έως 20 Μαϊου 2012, κάθε Σάββατο και Κυριακή. 

Ώρα έναρξης: 21.00. Διάρκεια: 70'

Τηλέφωνο: 210 6460748

Παπαδιαμάντης ο εν Αθήναις: Στο Ιδιόμελο

Ο χώρος τέχνης «Ιδιόμελο» στοΜαρούσι παρουσιάζει την παράσταση «Παπαδιαμάντης ο εν Αθήναις» την Παρασκευή 13, το Σάββατο 14 και την Κυριακή 15 Ιανουαρίου του 2012, μια σκηνική σύνθεση αθηναϊκών διηγημάτων του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.

Ο Παπαδιαμάντης στην Αθήνα

Ο Παπαδιαμάντης της κοινωνικής παρατήρησης, αλλά και της βαθιάς συγκίνησης. Ο Παπαδιαμάντης της καλοκάγαθης ειρωνείας, αλλά και της εγκαρτέρησης και της φιλάνθρωπης αποδοχής. Κι ο αρθρογράφος Παπαδιαμάντης. Που αναμετριέται με την ιστορία της πρωτεύουσας μέσα σε καιρούς γνησίως ελληνικούς, πριν και μετά από "εθνικές" καταστροφές (χρεοκοπίες και καταστροφικούς πολέμους), πριν και μετά από "εθνικούς" θριάμβους (Α' Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αθήνα, 1896).

Δραματουργική επεξεργασία: Μανώλης Γιούργος

Σκηνική προσαρμογή: Μανώλης Γιούργος και Γεωργία Δεληγιαννοπούλου

Παίζουν: Μανώλης Γιούργος, Γιάννης Παπαθύμνιος, Εριφύλλη Σαββίδη, Μαίρη Σταγάκη, Τένια Τζιμέα, και Φίλιππος Φαρμάκης

Η Λίμνη των Κύκνων στο Badminton Theatre

GRIGOROVICH BALLET THEATRE OF RUSSIA             22-23/10/2011

Η Λίμνη των Κύκνων. Μια συγκινητική ιστορία που ο Τσαϊκόφσκι έκανε αθάνατη, σε χορογραφία των Μάριους Πετιπά και Λεβ Ιβάνωφ που ο Γιούρι Γκριγκορόβιτς διασκεύασε το 1969 για τα Μπολσόι.

Τη μουσική της παράστασης έγραψε ο Ρώσος συνθέτης Πιότρ Τσαϊκόφσκι τη διετία 1875 - 1876, ενώ η ιστορία της βασίζεται σε ρωσικά λαϊκά παραμύθια καθώς και σε έναν αρχαίο γερμανικό μύθο. Η πρωτότυπη χορογραφία ανήκει στον Julius Reisinger. Η πρεμιέρα της παράστασης δόθηκε στο θέατρο Μπολσόι της Μόσχας, στις 20 Φεβρουαρίου 1877 και στέφθηκε από αποτυχία. Αρκετά χρόνια αργότερα όμως, και συγκεκριμένα στο θέατρο Μαριίνσκι της Αγίας Πετρούπολης στις 15 Ιανουαρίου 1895 (ένα χρόνο μετά το θάνατο του Τσαϊκόφσκι) με νέα χορογραφία τη φορά αυτή από τους Μάριους Πετιπά και Λεβ Ιβάνωφ, η παράσταση γνωρίζει την αποθέωση. Το 1969 ο μεγάλος ρώσος χορογράφος Γιούρι Γκριγκορόβιτς διασκευάζει την κλασική χορογραφία και γνωρίζει νέα αποθέωση με τα μπαλέτα Μπολσόι. Σήμερα η Λίμνη των κύκνων θεωρείται ένα από τα καλύτερα μπαλέτα όλων των εποχών. Κι αυτό, γιατί ενσαρκώνει όσο κανένα άλλο όλη τη γκάμα των ανθρώπινων συναισθημάτων, από την ελπίδα μέχρι την απόγνωση, από τον τρόμο μέχρι την τρυφερότητα, από τη μελαγχολία μέχρι την έκσταση. Το παραμύθι αφηγείται τις αισθηματικές περιπέτειες ενός νέου πρίγκιπα και μιας όμορφης κοπέλας, την οποία ένας κακόβουλος μάγος μεταμορφώνει σε λευκό κύκνο. Η πριγκίπισσα Οντέτ και οι φίλες της περνούν τη ζωή τους παγιδευμένες στη μορφή του κύκνου από τότε που τις μάγεψε ένας μάγος. Τα μάγια μπορεί να λύσει μόνο ο έρωτας, ο οποίος έρχεται με την όψη του ωραίου πρίγκιπα Ζίγκφριντ, που ορκίζεται να σώσει την Οντέτ. Ο μάγος αποπειράται να τον ξεγελάσει και να τον παντρέψει με την κόρη του Οντίλ, το μαύρο κύκνο, που μοιάζει εκπληκτικά με την Οντέτ. Ο Ζίγκφριντ σύντομα γλιτώνει από την παγίδα του μάγου, παίρνει στην αγκαλιά του την αγαπημένη του και πετούν μαζί για τον ουρανό. Ο σπουδαιότερος εν ζωή ρώσος χορογράφος και για 30 χρόνια καλλιτεχνικός διευθυντής των Μπολσόι, έρχεται στην Ελλάδα με 70 συντελεστές και παρουσιάζει την ιστορική χορογραφία του για τον δούλο μονομάχο «Σπάρτακο» που κατάφερε να αντισταθεί σε ολόκληρη την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία αλλά και την τρυφερή διασκευή του για τη μοναδική «Λίμνη των Κύκνων».. Οι παραστάσεις θα δοθούν στην Αθήνα με την καθοδήγηση και την παρουσία του ίδιου του Γιούρι Γκριγκόροβιτς. Το “ Grigorovich Ballet theatre of Russia” είναι η χορευτική ομάδα του μεγαλύτερου εν ζωή χορογράφου της Ρωσίας και έρχεται στην χώρα μας με 70 συντελεστές και πλούσια σκηνικά και κοστούμια για να παρουσιάσει την υπέροχη και ιστορική χορογραφία του για την παράσταση «Σπάρτακος» στις 20 και 21 Οκτωβρίου αλλά και την τρυφερή ματιά του στην μοναδική «Λίμνη των Κύκνων» πάνω στην χορογραφία των Μάριους Πετιπά – Λέβ Ιβάνωφ στις 22 και 23 Οκτωβρίου. Ο Γιούρι Γκριγκορόβιτς είναι μια μοναδική μορφή που κυριάρχησε για πάνω από 30 χρόνια ως χορευτής, χορογράφος αλλά και καλλιτεχνικός διευθυντής των Μπαλέτων Μπολσόι από το 1964 μέχρι το 1995. Γεννήθηκε στο Λένιγκραντ (σημερινή Αγία Πετρούπολη) το 1927. Ξεκίνησε από τα Κίροφ Μαρίνσκι στα οποία χόρευε και χορογραφούσε από το 1946 μέχρι το 1962. Το 1964 μετακόμισε στα Μπολσόι ως χορογράφος και καλλιτεχνικός διευθυντής και εκεί παρουσίασε μεγάλες χορογραφίες σε ιστορικές παραστάσεις όπως: «Καρυοθραύστης» (1966), «Σπάρτακος» (1967) και «Ιβάν ο Τρομερός» (1975) ενώ διασκεύασε και διάσημα έργα όπως «Λίμνη των Κύκνων», «Η Ωραία Κοιμωμένη» κ.α. Με τον Γκριγκορόβιτς στο τιμόνι, τα μπαλέτα Μπολσόι έκαναν πάνω από 100 χρυσές περιοδείες σε όλον τον κόσμο και έγινε η νούμερο ένα ομάδα μπαλέτου. Το 1995 αφήνει τα Μπολσόι και αποφασίζει να δημιουργήσει την δική του ομάδα, το «Yuri Grigorovich Ballet Theatre of Russia» με την οποία παρουσίαζει όλες τις σπουδαίες χορογραφίες του σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα το 1992 ο Γιούρι Γκριγκορόβιτς παρουσίασε την παραγωγή του «Ηλέκτρα» στο φεστιβάλ Αθηνών. Το φετινό Φθινόπωρο ο Γιούρι Γκριγκόροβιτς διευθύνει και πάλι το ανέβασμα της παράστασης «Η ωραία κοιμωμένη» στο θέατρο Μπολσόι ενώ η παράστασή «Καρυοθραύστης» με την χορογραφία του θα είναι από τις πρώτες παραστάσεις που θα ανεβούν στην ανακαινισμένη αίθουσα του θεάτρου Μπολσόι που ανοίγει τον Οκτώβριο του 2011. Επίσης στις 2 Γενάρη του 2012 θα γίνει τιμητική εκδήλωση στο θέατρο Μπολσόι για τα 85α του γενέθλια.

Aναδημοσίευση από το www.badmintontheatre.gr

Ριχάρδος ο Γ' με τον Κέβιν Σπέϊσι στην Επίδαυρο

Ο Σαμ Μέντες, στo πλαίσιο του Bridge Project, επιστρέφει στο θέατρο για να σκηνοθετήσει τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Old Vic, Κέβιν Σπέισι, στον Ριχάρδο Γ΄. Οι δύο καλλιτέχνες συναντώνται εκ νέου στο διατλαντικό αυτό εγχείρημα για πρώτη φορά μετά την ταινία American Beauty, που χάρισε και στους δύο τα βραβεία BAFTA και Όσκαρ. 

Ο θίασος επανδρώνεται και πάλι με κορυφαίους Αμερικανούς και Βρετανούς ηθοποιούς και ξεκινά μια διεθνή περιοδεία προτού καταλήξει στη σκηνή του BAM στη Νέα Υόρκη.

O Σαμ Μέντες, ιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής του Donmar Warehouse επί μία δεκαετία, έχει σκηνοθετήσει θεατρικές παραστάσεις στο Βασιλικό Σαιξπηρικό Θέατρο, στο Εθνικό Θέατρο της Μεγάλης Βρετανίας, στο Γουέστ Εντ και το Μπρόντγουεϋ. Η φιλμογραφία του περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τις ταινίες Ο δρόμος της απώλειας και Ο δρόμος της επανάστασης.

Ο Κέβιν Σπέισι, τα τελευταία χρόνια πρωταγωνίστησε στις παραστάσεις του Old Vic Inherit the Wind, Speed-the-Plow, A Moon for the Misbegotten και Ριχάρδος Β΄.

Στα αγγλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους

Πρωταγωνιστεί ο
Κέβιν Σπέϊσι

Σκηνοθεσία
Σαμ Μέντες  

Σκηνικά: Tom PiperΚοστούμια: Catherine ZuberΦωτισμοί: Paul PyantΠροβολές: Jon DriscollΉχος: Gareth FryΜουσική: Mark BennettΜουσική διεύθυνση: Curtis MooreΔιδασκαλία σκηνών μάχη: Terry KingΚαλλιτεχνικός συνεργάτης: Gaye Taylor UpchurchΔιανομή: Maggie Lunn & Daniel Swee 

Ηθοποιοί
Maureen Anderman, Stephen Lee Anderson, Jeremy Bobb,  Nathan Darrow, Zands Duggan, Jack Ellis, Haydn Gwynne, Chuk Iwuji, Isaiah Johnson, Gemma Jones, Andrew Long, Katherine Manners, Curtis Moore, Howard W Overshown, Simon Lee Phillips, Gary Powell, Michael Rudko, Annabel Scholey, Kevin Spacey, Gavin Stenhouse, Hannah Stokely, Hugh Wilkinson

Info
Τοποθεσία	Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου
Ημερομηνία	29-31 Ιουλίου 2011, 21:00
Πληροφορίες	www.greekfestival.gr

Εκδηλώσεις στο Ίλιον (θέατρο)

Τετάρτη 29 Ιουνίου, Παρασκευή 1 & Σάββατο 2 Ιουλίου  

Θεατρική παράσταση
«Μήδεια» του Μποστ
Από τη Θεατρική ομάδα του Δήμου Ιλίου.
...Μέσα σε ένα περιβάλλον όπου συνυπάρχουν πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, ήρωες των αρχαιοελληνικών τραγωδιών και φιγούρες της νεότερης ελληνικής ιστορίας, ο Μποστ περιγράφει την περιπέτεια ενός ολόκληρου έθνους, του ελληνικού. Με όχημα την ίδια τη γλώσσα, διακωμωδεί, σατιρίζει, παρωδεί, αποδομεί όλη τη νεοελληνική ημιτέλεια. Μας γνωρίζει μια Μήδεια που σφάζει τα παιδιά της μέσα σε μια Ελλάδα που δε διστάζει κάθε τόσο, με ευκολία να μιμείται την ευριπίδεια ηρωίδα.
Σκηνοθεσία: Θανάσης Χαλκιάς
Μουσική: Βασίλης Δημητρίου
Σκηνικά-Κοστούμια: Ολυμπία Σιδερίδου
Επιμέλεια κίνησης: Σεσίλ Μικρούτσικου
Μουσική διδασκαλία: Θανάσης Βλαβιανός
Διδασκαλία αυτοσχεδιασμού:
Ηλέκτρα Γεννατά
Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» ώρα: 9.00 μ.μ.

Δευτέρα 4 Ιουλίου

Θεατρική παράσταση
«Η παράσταση συνεχίζεται» του Ρικ Άμποτ
Από το Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Νίκαιας-Αγ. Ι. Ρέντη «Ρενδία Λέξις»
...μια από τις καλύτερες κωμωδίες που έχουν γραφτεί για το Θέατρο και τους ηθοποιούς. Το έργο αναφέρεται στα παθήματα ενός θεατρικού θιάσου στην προσπάθειά του να ανεβάσει ένα αστυνομικό έργο εποχής, ενός «τραγικού» συγγραφέα που αναζητώντας το «τέλειο» αλλάζει συνεχώς το κείμενο.
Mετάφραση: Ζάννα Αρμάου, Σκηνοθεσία:Παν. Ναρλής, Σκηνικά:Δημήτρης Σπίθας Κοστούμια:Ε. Μουτσοπούλου, Μουσική: Π. Ναρλής Παίζουν: Άννα Λυμπεράτου, Δημήτρης Ραπανάκης, Γαρυφαλλιά Βλαχούση, Ειρήνη Ραψομανίκη, Βασίλης Μουτσόπουλος, Κώστας Ζαγγογιάννης, Ελίζα Μουτσοπούλου, Γιάννης Δημητρίου, Μάκης Μουτσόπουλος, Γιάννης Κοκορέτσας,
Γιαννούλα Γιαβάση
Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» ώρα: 9.00 μ.μ.

Πέμπτη 7 Ιουλίου

Θεατρική παράσταση
«ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ» Από το Δημοτικό Θέατρο Μαραθώνα
Ύμνος στον έρωτα.. Ο Γ. Σεφέρης αναφέρει για το Άσμα: «…το Άσμα, μολονότι ξεκίνησε από την ποιμενική Αφροδίτη και υμνεί με πάθος εξαιρετικά έντονο τον ερωτικό πόθο και την λαχτάρα του αποχωρισμένου από τον αγαπημένο του, μολονότι δεν μνημονεύει διόλου τη σχέση του ανθρώπου με τον θεό, βρήκε –όχι χωρίς συζητήσεις – μια θέση στον κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης».
Μετάφραση: Μιχάλης Γκανάς
Σκηνοθεσία:Νίκος Γκεσούλης - Ναταλία Στυλιανού, Σκηνικά-Κοστούμια: Άννα Λάζαρη
Μουσική:Γιάννης Ψειμάδας
Κινησιολογία: Ναταλία Στυλιανού
Παίζουν:Νόνα Κοντοθόδωρα, Αγγελική Ρέρρα, Ηρώ Σιλαμιανού, Γιάννα Κοντοθόδωρα, Βέτα Μεσιτίδου, Ορέστης Ζακυνθινός, Γιώργος Λέπουρης, Λάμπρος Πανόπουλος,
Σωτηρία Τσέλιου – Παππά, Ευπραξία Μπέλτοβα,
Μαργαρίτα Πατέλου.
Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» ώρα: 9.00 μ.μ.

Σάββατο 9 & Κυριακή 10 Ιουλίου

Θεατρική παράσταση
«Η Μακαρίτισσα μητέρα της Κυρίας»
του Ζώρζ Φεϋντώ, από τη Θεατρική Ομάδα θεατρΙΛΙΟΝ
Το έργο ξεκινάει με την κωμωδία της κρεβατομουρμούρας, για την βραδινή έξοδο του συζύγου. Μια «φαρσική χιονοστιβάδα» αρχίζει, και προκαλεί αβίαστα το γέλιο. Η καταιγίδα περνά- ή έτσι νομίζουμε- αλλά ένα κουδούνι έρχεται να φέρει τα πάνω κάτω. Ο αγγελιοφόρος μεταφέρει μια τρομερή είδηση: η μητέρα της κυρίας είναι νεκρή... Ο Φεϋντώ μας δίνει ένα δείγμα της εξαιρετικής του μαστοριάς, να πακετάρει με χρυσόχαρτο σκέτο αέρα. Μια γιορτινή σχέση σκηνής και πλατείας που συντηρεί στο βάθος της τα δεδομένα της παμπάλαιης λαϊκής κωμωδίας...
Μετάφραση- Διασκευή- Σκηνοθεσία: Μπαντούνας Σταμάτης
Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης»
ώρα: 9.00 μ.μ.

Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Ιλίου, 2102637395, 2102613899, Αγίου Φανουρίου 99, Ίλιον, politistiko@ilion.gr, www.ilion.gr