Της Χρυσώς Ι. Λυγίζου
Ήταν στα χρόνια του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου, γύρω
στο 1940 όταν οι Ιταλοί κατακτητές εγκαταστάθηκαν στο νησί. Οι ρυθμοί της ζωής
είχαν εδώ και μήνες αλλάξει. Μα τώρα ο κόσμος από νωρίς κλεινόταν στα σπίτια
του. Στην πλατεία της πόλης μετά τη δύση του ήλιου επικρατούσε απόλυτη ησυχία. Μόνο
κάποιες γάτες έβλεπες που και που, μα κι αυτές ήταν επιφυλακτικές.
Ο κόσμος τα πρωινά περίμενε υπομονετικά στην
ουρά για το φτωχικό συσσίτιο. Έτσι η Αντιγόνη γνώρισε τον πρώτο της έρωτα. Ήταν
τότε γύρω στα δεκαοκτώ. Οι ματιές τους αντικρίστηκαν. Εκείνη, μια όμορφη κόρη
με πάλλευκη επιδερμίδα σαν γάλα κι εβένινα μαλλιά. Εκείνος, ένας Ιταλός
στρατιώτης.
