[Η ΜΕΡΙΛΙΝ ΣΟΥ ΠΑΕΙ ΠΟΛΥ] του Μ.Ιορδάνου και της Σ.Καζατζιάν ~ ΘΕΑΤΡΟ

     

Ο Μάριος Ιορδάνου και η Σοφία Καζαντζιάν παρουσιάζουν την κωμωδία – θρίλερ «Η ΜΕΡΙΛΙΝ ΣΟΥ ΠΑΕΙ ΠΟΛΥ», από την Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2015 και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στον Πολυχώρο Vault.

Πρόκειται για ένα θεατρικό έργο που συνδυάζει το έγκλημα με το γέλιο, μέσα από μια ιδιαίτερη και ανατρεπτική προσέγγιση και υπό τη σκηνοθετική ματιά του Μάριου Ιορδάνου. Κάθε σκηνή και φόνος! Κάθε φόνος και ανατροπή! Σε αυτή την κωμωδία, ο θεατής θα γελάσει αλλά και θα προβληματιστεί… Με αφορμή το «μύθο» της μοναδικής Μέριλιν Μονρόε καταρρίπτονται οι μύθοι για τα στερεότυπα, τον άνθρωπο, τις σχέσεις, την αγάπη, την ύπαρξη.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟΝ ΦΟΣΣΕ | Του Κορνήλιου Ρουσάκη ~ ΘΕΑΤΡΟ

Ο Νορβηγός συγγραφέας Γιον Φόσσε γεννήθηκε το 1959 στο Haugesund της Νορβηγίας. Έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Κόκκινο μαύρο το 1983. Έχει γράψει μυθιστορήματα, δοκίμια, ποιητικές συλλογές και βιβλία για παιδιά. Το πρώτο του θεατρικό έργο, Και δεν θα χωρίσουμε ποτέ παρουσιάστηκε το 1994 από το Εθνικό Θέατρο του Bergen. Στο έργο κυριαρχούν τα φαντάσματα ενός έρωτα που τελειώνει με πόνο. Είναι μια εσωτερική διαμάχη, μια μάχη ανάμεσα στη φθορά και στη δημιουργία. Τον Αύγουστο του 2000 του απονεμήθηκε το Θεατρικό Βραβείο του Βορρά και τον Δεκέμβριο του 2003 χρίστηκε Ιππότης της Γαλλικής Λεγεώνας της Τιμής. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 40 γλώσσες και έχουν ανέβει στις περισσότερες σκηνές της Ευρώπης (Παρίσι, Λονδίνο, Βερολίνο, Ζάλτσμπουργκ) από νέους αλλά και καταξιωμένους σκηνοθέτες (Thomas Ostermayer, Claude Regy, Jacques Lassale).

[Μικρές Ιστορίες Φόνων] του Πάνου Μπρατάκου ~ ΘΕΑΤΡΟ

Πέντε Ιστορίες φόνων. Πέντε εγκλήματα αγάπης. Σε κάθε ιστορία, ένα θύμα, ένας θύτης, ένας μάρτυρας δίνουν την δική τους εκδοχή για το έγκλημα που διαπράχθηκε.

Μια νεαρή κοπέλα που θέλει να το σκάσει από την καταπιεστική οικογένεια της, την υπερβολική αγάπη του πατέρα της, την ζήλια της μητέρας της, τον ασφυκτικό κόσμο της επαρχιακής πόλης και να φύγει στην Αθήνα, βρίσκει ως διαβατήριο ένα φαντάρο, που το μόνο που θέλει είναι το σέξ της μιας βραδιάς.

Μια γυναίκα που γεννήθηκε για μεγαλεία, μια multi-performer, έτοιμη να γίνει το αστέρι που ονειρεύεται. Προετοιμασμένη για όλα, έτοιμη να τα κάνει όλα, έτοιμη να τα ζήσει όλα. Και δεν θα αφήσει τίποτα και να της σταθεί εμπόδιο. Ούτε καν τον άντρας της που το μόνο που επιθυμεί είναι ένα παιδί.

Ένα διαφορετικό αγόρι, που το μόνο που ζητάει είναι να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Ερωτευμένο πάντα με τους λάθος άνδρες, το μόνο που λαχταρά είναι συναίσθημα και λίγο παραμύθι. Έναν σύντροφο να γεράσει μαζί του. Και μια μάνα που δεν μπορεί να δεχτεί την ιδιαιτερότητα του γιού της. Μια μάνα που υποφέρει, αρνείται, δέχεται, φοβάται. Που το μόνο που θέλει είναι να μην πληγωθεί το παιδί της. Να μην είναι μόνο, όταν εκείνη φύγει, Να μην το χάσει.

Μια κοπέλα βουτηγμένη στα ναρκωτικά και την πορνεία, έρχεται αντιμέτωπη με τον καθωσπρεπισμό της μικροαστής αδερφής της.

Ένας ψυχοσικός ρατσιστής που φοβάται οτιδήποτε διαφορετικό, που νιώθει προδωμένος μέσα στην ίδια του τη χώρα, έγκλειστος στο ίδιο του το σπίτι, αποφασίσει να γίνει ήρωας και να αφανήσει τους “ξένους”. Απέναντι του η γυναίκα του, παράφορα ερωτευμένη μαζί του, αντιμέτωπη με την κοινωνία, το παιδί τους και τον ίδιο της τον εαυτό.

Η παράσταση θα ανέβει με διπλή διανομή Δευτέρα-Τρίτη και Σαββατοκύριακο.

σκηνοθεσία Δημήτρης Καρατζιάς

Παίζουν (Δευτέρα - τρίτη): Γιώργος Σεϊταρίδης, Νίκος Γκέλια, Ιωάννα Πηλιχού, Αλεξάνδρα Κόνιακ,  Τζένη Διαγούπη, Ζώγια Σεβαστιανού, Δήμητρα Κολλά, Γιάννης Καραούλης

          (Σαββατοκύριακο): Δώρα Χρυσικού, Τζένη Διαγούπη, Μυρτώ Γκόνη, Πάνος Μπρατάκος, Στέλιος Ψαρουδάκης, Πολ Ζαχαριάδης, Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη

Έναρξη παραστάσεων : Νοέμβριος 2014

Πολυχώρος VAULT

Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός

Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8’ περίπου με τα πόδια)

Τηλέφωνα: 213 0356472 / 6945 993870

(για τηλεφωνικές κρατήσεις 11:00 – 14:00 και 17:00 -20:00)

Email: vaulttheatre.gr@gmail.com

            vaultvotanikos@gmail.com

http://www.facebook.com/VAULTTheatreGr1

[ΑΡΧΙΜΑΣΤΟΡΑΣ ΣΟΛΝΕΣ] του Χένρικ Ίψεν ~ ΘΕΑΤΡΟ

Πώς η εξουσία και η δύναμη του ανθρώπινου νου, επηρεάζει και επιβάλλεται στο συνάνθρωπο.
Πώς ο έρωτας είναι δύναμη θαυμάτων αλλά και η δύναμη καταστροφής.
Πώς το παλιό συγκρούεται με το νέο.
Τα αυτοβιογραφικά στοιχεία γίνονται όλο και πιο έντονα στο έργο του Ίψεν.
Η δράση εκτυλίσσεται στις δύο τελευταίες μέρες της ζωής του Αρχιμάστορα Σόλνες.
Μια φαινομενικά άγνωστη κοπέλα εμφανίζεται και τα πάντα ανατρέπονται.
Για τον Σόλνες παροντικοί είναι μόνο η σύζυγός του και η νεαρή Χίλντα.
Όλα τα άλλα γυρίζουν στο μυαλό του, σαν αναμνήσεις.

Ο μεγάλος Νορβηγός δραματουργός, έχοντας φτάσει στα 63, αποφασίζει να επιστρέψει στην πατρίδα του, μετά από χρόνια διαμονής στο εξωτερικό. Στις καλοκαιρινές διακοπές με τη σύζυγό του, είχε γνωρίσει, την δεκαοχτάχρονη, τότε, Έμιλυ Μπάρνταχ. Η "ερωτική φιλία" τους θα διακοπεί μετά από ένα χρόνο αλληλογραφίας.

Τρία χρόνια μετά γράφει, τον Αρχιμάστορα Σόλνες. Η νεαρή κοπέλα εμφανίζεται ξανά.

Μετάφραση - Σκηνοθεσία : Κάρολος Αρμένης

Σκηνικά : Κωνσταντίνος Πίττας

Κουστούμια : Σαφέτ Γιαννακοπούλου

Μουσική : Αλέξανδρος Γκόνης

Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώργος Μαρτίνος

Διανομή:

Νίκος Κουφάκης

Αγγέλα Σιδηροπούλου

Δήμητρα Τζιμούρτου   

Πρώτη Παράσταση 24/10/2014

Παραστάσεις : Παρασκευή & Σάββατο 21:15 | Κυριακή 20:00

ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ : 15

ΜΕΙΩΜΕΝΟ:10

ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

Σπ. Τρικούπη 34 & Κουντουριώτου - Αθήνα

Τηλ κρατήσεων: 210 8253489

[THE THEATER CASE] Βλακlist ~ ΘΕΑΤΡΟ

Οι βλακlist ξανανοίγουν την πολυταξιδεμένη “Βαλίτσα” τους! Η λατρεμένη παράσταση “The Theater Case” ξαναχτυπά ανανεωμένη, στα κόκκινα και με πολλά Vault!

Ο «Κώστας», ο «Μάριο», η «Αλεξάνδρα» και οι «άλλοι»...κρατούν από την ίδια “Βαλίτσα”.

Συναντιούνται αναπάντεχα, όταν ο Μάριο αποφασίζει να γυρίσει τον κόσμο. Το ταξίδι του όμως σταματά στην Αθήνα μετά από μία επεισοδιακή γνωριμία με τον Κώστα κι έναν κεραυνοβόλο έρωτα με την Αλεξάνδρα: ο κόσμος όλος βρίσκεται πια στα μάτια της. Κι έτσι τελικά μένουν όλοι μαζί κάτω από την ίδια στέγη, γίνονται συγκάτοικοι και η ιστορία ξεκινά… Τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να φλερτάρουν οικειοθελώς με την τρέλα και την καταστροφή; Ο έρωτας ή μήπως και κάτι άλλο;

Προσοχή!

Η ιστορία βασίζεται αποκλειστικά σε φανταστικά γεγονότα: οποιαδήποτε ομοιότητα με την πραγματικότητα, πρόσωπα και καταστάσεις ΔΕΝ είναι καθόλου τυχαία.

[Το ταξίδι της πιο κόκκινης παπαρούνας] ~ ΘΕΑΤΡΟ

Η θεατρική ομάδα " Μικρός που είναι ο κόσμος"

παρουσιάζει την παράσταση

" Το Ταξίδι της πιο κόκκινης παπαρούνας”

Από την Κυριακή 12 Οκτωβρίου

και κάθε Κυριακή, ως τις 4 Ιανουαρίου.

Ένα μικρό σποράκι παπαρούνας ταξιδεύει από την εξοχή, με όχημα τον άνεμο, και φτάνει σε μια μεγάλη τσιμεντένια πολιτεία. Τι γίνεται όμως όταν σ' αυτήν την πολιτεία δεν υπάρχει πουθενά χώμα ώστε να μπορέσει να βρει καταφύγιο και να φυτρώσει;

Το κείμενο της παράστασης είναι θεατρική διασκευή αφηγήματος του Αργύρη Χιόνη (Το οριζόντιο ύψος και άλλες αφύσικες ιστορίες. Εκδόσεις "Κίχλη" )

Είναι μια εκπαιδευτική και διαδραστική παράσταση με κίνηση, παιχνίδι και μουσική.

''.... φανταστείτε μια παπαρούνα στο πεζοδρόμιο της οδού Σταδίου. Κάτι τέτοιο. Σίγουρα, θα σκεφτόσαστε πως εκείνο το ανοιξιάτικο πρωινό έγινε κάτι σαν επανάσταση στην πόλη...."

κείμενο: Σοφία Καραγιάννη, Μυρτώ Αθανασοπούλου

σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη

σκηνικά-κοστούμια: Αντρέας Ρουσάκης

Χορογραφίες: Όλγα Γερογιαννάκη

μουσική: Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης

παίζουν: Μαρία Σταματάκου, Σοφία Καραγιάννη

κάθε Κυριακή στις 11.30 στη σκηνή του Πολυχώρου VAULT (Mελενίκου 26 Γκάζι - Βοτανικός

τηλέφωνα κρατήσεων. 2130356472 - 6945247197)

Έναρξη 12 Οκτωβρίου

Τιμές εισιτηρίων: 7 ευρώ γενική είσοδος και 5 ευρώ για ανέργους και οργανωμένες παραστάσεις

Πολυχώρος VAULT

Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός

Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8’ περίπου με τα πόδια)

Τηλέφωνα: 213 0356472 / 6945 993870

(για τηλεφωνικές κρατήσεις 11:00 – 14:00 και 17:00 -21:00)

Email: vaulttheatre.gr@gmail.com

http://www.facebook.com/VAULTTheatreGr1

Το περιοδικό "Σοδειά" είναι ένας από τους χορηγούς επικοινωνίας
του πολυχώρου Vault.

[Αγάπης Αγώνας Άγονος] Σαίξπηρ ~ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

“Beauty is bought by judgement of the eye.” W.Shakespeare

Περίληψη

Ο Βασιλιάς της Ναβάρας και οι τρεις λόρδοι του, Μπηρόουν, Λόνγκαβιλ και Ντιμαίν, παίρνουν όρκο να αφοσιωθούν στην έρευνα του Λόγου, να γίνει η Αυλή μια κλειστή Ακαδημία ερευνών των γραμμάτων. Στον όρκο που υπογράφουν συμπεριλαμβάνεται και η  αποχή από τις γυναίκες για τρία χρόνια. Καθώς συζητάνε τους όρους κι αν αυτοί είναι εφικτοί λαμβάνουν ένα γράμμα από τον ντον Αρμάδο, έναν Ισπανό που επισκέπτεται τον Βασιλιά, που τους μηνύει ότι έχει πιάσει τον Κεφάλα, γελωτοποιό, και την Ζακενέττα , μια χωριάτα πόρνη, να συναναστρέφονται στο πάρκο. Ο Βασιλιάς ανακοινώνει την ποινή του Κεφάλα που είναι μια βδομάδα σκληρής νηστείας με νερό και πίτουρο και τον ντον Αρμάδο υπεύθυνο για την κράτηση του και την εκτέλεση της ποινής. Μετά ο βασιλιάς και οι τρεις λόρδοι του φεύγουν για να ξεκινήσουν όλα αυτά που ορκίστηκαν.

Ο ντον Αρμάδο εξομολογείται στην υπηρέτη του, Σκνίπα, ότι είναι ερωτευμένος με την Ζακενέττα. Κι αποφασίζει να της γράψει ένα γράμμα το οποίο δίνει στον Κεφάλα να της παραδώσει.

[Στιγμές Αρχαίου Θεάτρου] του Κορνήλιου Ρουσάκη ~ ΘΕΑΤΡΟ

Το αρχαίο ελληνικό δράμα φώτιζε και εξακολουθεί να φωτίζει με την ενάργεια του λόγου του και τη δυναμική των εικόνων του, θεατρικές σκηνές και ορχήστρες σε όλον τον κόσμο. Από το 1549 που πραγματοποιήθηκε η παράσταση του Πλούτου στο College de Conqueret στο Παρίσι και το 1585 με τα εγκαίνια του σπουδαίου Teatro Olimpico στη Βιτσέντζα με τον Οιδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή, μέχρι τις σύγχρονες θεατρικές παραγωγές αρχαίου ελληνικού δράματος σε όλα τα θέατρα του κόσμου, η ελληνική σκέψη και ο λόγος των αρχαίων ποιητών ακούγεται ανελλιπώς και αδιάσπαστα.

Καθώς η προσπάθεια αποτύπωσης και καταγραφής σε ένα σημείωμα, όλων των διεθνών παραγωγών αρχαίου δράματος κρίνεται αδύνατη, επιχειρείται μια σταχυολόγηση ορισμένων από αυτές, με άξονα τη σκηνική αποτύπωση των έργων και τα «ευρήματα» που χρησιμοποιούν οι σκηνοθέτες για να εδραιώσουν και να αποτυπώσουν τη σκηνοθετική τους άποψη.

Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ [αφιέρωμα]

Του Κορνήλιου Ρουσάκη

Φωτ.  Λευτέρης Βογιατζής (1945-2013)

Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Λευτέρης Βογιατζής, ο ανανεωτής του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, έφυγε από τη ζωή τη Μεγάλη Πέμπτη 2 Μαΐου 2013, έπειτα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.

Γεννήθηκε στην Καλλιθέα το 1945, όπου και έζησε τα δέκα πρώτα χρόνια της ζωής του. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και παρακολούθησε για δύο χρόνια το Reinhurt Seminar στη Βιέννη. Αποφοίτησε από τη δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη.

Στο θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στον ρόλο της γιαγιάς στο έργο Κυριακάτικος περίπατος του Ζορζ Μισέλ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη. Την εποχή εκείνη παίζει μια σειρά κλασικών ρόλων όπως τον Άλφρεντ, στις Ιστορίες από το δάσος της Βιέννης του Χόρβατ, την επώνυμη ηρωίδα στη Λυσιστράτη του Αριστοφάνη, τον Ευριπίδη στους Βατράχους του Αριστοφάνη, τον Ταρτούφο στον Ταρτούφο του Μολιέρου.

Ιστορίες εφηβικής αφύπνισης στο έργο του Γιώργου Διαλεγμένου, [Bella Venezia]

[ΤΕΥΧΟΣ 16 / ΘΕΑΤΡΟ] Του Κορνήλιου Ρουσάκη

Felice Casorati - Girl on the red carpet [1912]

Στο Bella Venezia ο Γιώργος Διαλεγμένος επιχειρεί να φωτίσει ένα θέμα-ταμπού της ελληνικής κοινωνίας, το ξύπνημα της γυναικείας σεξουαλικότητας. Η υπόθεση του έργου διαδραματίζεται σε δύο χρονικά επίπεδα: στο τώρα και στις αρχές του 20ού αιώνα. Σήμερα, λοιπόν, μια γριά οικονόμος διαβάζει μανιωδώς ένα μυθιστόρημα. Η ταύτισή της με τους ήρωες είναι τόσο έντονη, ώστε αρχίζει να βλέπει την ιστορία τους να ζωντανεύει μπροστά της. Και τότε το δεύτερο επίπεδο μπλέκεται με το πρώτο. Ήρωες του βιβλίου είναι μια νεαρή κοπέλα, η Βενετία, που τρέφει ερωτικά συναισθήματα για τον πατριό της.

ΛΟΥΛΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ

Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΣΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΛΟΥΛΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ [ΘΕΑΤΡΟ]

Γράφει ο Κορνήλιος Ρουσάκης

{αναδημοσίευση υλικού από: σοδειά τχ.15 / κατηγορία: Θέατρο}

φωτ. Λούλα Αναγνωστάκη

Στα μετεμφυλιακά χρόνια, η εγκατάλειψη των αγροτικών περιοχών της χώρας με στόχο μια καλύτερη ζωή και η εγκατάσταση στα αστικά κέντρα αποτελούσε μονόδρομο για τις ελληνικές οικογένειες. Ακόμη πιο συχνό το φαινόμενο της μετανάστευσης στη Γερμανία, στην Αμερική, στην Αυστραλία. Οι ταραγμένες πολιτικές συνθήκες κι ο οικονομικός μαρασμός οδηγούν στην εγκατάλειψη της πατρογονικής εστίας και στην ερήμωση της ελληνικής περιφέρειας. Οι ξενιτεμένοι προσπαθούν να διατηρήσουν άσβεστη τη μνήμη του παρελθόντος, ανακαλώντας στο μυαλό τους εικόνες από την πατρίδα ή διατηρώντας ζωντανή την ελπίδα της επιστροφής.

            Η ζωή σε ξένο τόπο απασχολεί τη δραματουργία της Λούλας Αναγνωστάκη, σχεδόν σε όλα της τα έργα. Στη Νίκη, οι συνθήκες ζωής σ’ ένα ξένο τόπο είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύσσονται οι σχέσεις των προσώπων. Η δράση τοποθετείται σε μια βιομηχανική πόλη της Γερμανίας. Το «στείρο» βιομηχανικό περιβάλλον της γερμανικής πόλης, με τις εκτελέσεις και τη δράση των καταδοτών, δίνει στο ξεριζωμό διαστάσεις ενός εφιαλτικού εγκλωβισμού.

Το ίδιο θεματικό μοτίβο συναντάμε και στο προγενέστερο έργο της Αναγνωστάκη, Αντόνιο ή το μήνυμα, αλλά και στην Κασέτα που έπεται. Στο πρώτο η δράση μεταφέρεται σε μια χώρα του εξωτερικού. Ο τόπος, ο χρόνος και το παρελθόν των προσώπων δεν ορίζονται επακριβώς αν και υπάρχει έντονη η αίσθηση πως πρόκειται για μια πόλη της Αγγλίας. Η Αλίκη είναι μια ελληνίδα μετανάστρια που ζει σ’ ένα ήσυχο προάστιο και δέχεται την επίσκεψη της Ελένης που είναι πολιτική πρόσφυγας. Σ’ αυτή τη χώρα οι μετανάστες θεωρούνται κακοποιά στοιχεία και παρακολουθούνται. Η αίσθηση της παρακολούθησης δεν είναι καινούργιο στοιχείο γι’ αυτούς, αφού τους κατασκόπευαν διαρκώς στην Ελλάδα. Στην πατρίδα τους ζούσαν με το φόβο, αλλά κατόρθωσαν να δραπετεύσουν. Κατά τη διαδικασία της απόδρασης έχασαν αγαπημένα πρόσωπα ή τα άφησαν πίσω. Σ’ αυτό το έργο η έννοια του ξένου συνδέεται με τον πολιτικό εξοστρακισμό και την αναζήτηση ασφαλούς τόπου.

Στην Κασέτα, που γράφηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’80 στο προσκήνιο έρχεται η Αθήνα της αντιπαροχής, των μικρών διαμερισμάτων που είναι παραταγμένα, σαν κλουβιά, το ένα δίπλα στο άλλο. Το όνειρο μιας καλύτερης ζωής ταυτίζεται με την κάθοδο στην πρωτεύουσα. Η οικογένεια στο έργο, αφήνει το ορεινό χωριό της Ξάνθης για να πάει στην Αθήνα. Το μικρό διαμέρισμα γίνεται ένας χώρος που φιλοξενεί περισσότερα άτομα από αυτά που θα έπρεπε. Η στενότητα του χώρου δημιουργεί απόσταση ανάμεσα στα πρόσωπα, αφού η ανάγκη για ζωτικό χώρο και χρόνο τα ωθεί να υψώσουν τείχη. Οι άνθρωποι γίνονται απρόσιτοι και απομακρύνονται ο ένας από τον άλλο. Γίνονται ξένοι για τον άλλο, όπως ξένοι νιώθουν και στους δρόμους της μεγάλης πρωτεύουσας.

Η Αναγνωστάκη εστιάζει στην προσωπικότητα του «ξένου» και στα πολλά του πρόσωπα. Είναι ο μετανάστης, ο εργάτης, ο εξόριστος, ο κυνηγημένος, ο άστεγος, ο περιπλανώμενος, ο νόμιμος κι ο παράνομος. Απεικονίζει με μεγάλη λεπτομέρεια την άθλια ύπαρξη ξεριζωμένων πληθυσμών σε εχθρικές πόλεις. Η αναζήτηση ταυτότητας είναι για τους ξένους μια εξοντωτική διαδικασία. Τα σημεία αναφοράς —πολιτισμικά, εθνικά, φυλετικά, κοινωνικά— που είναι διαθέσιμα, είναι πολλά και διαφορετικά. Η προσαρμογή ενός αλλοδαπού στις νέες συνθήκες γίνεται ακόμη πιο δύσκολη.

Επικεντρώνοντας στη Νίκη παρατηρούμε πως δεν είναι ένα έργο που εξαντλείται στην απεικόνιση των δυσκολιών μια οικογένειας μεταναστών. Σ’ ένα δεύτερο επίπεδο φέρνει στο προσκήνιο την προσπάθεια του ανθρώπου να επιβιώσει σ’ ένα καπιταλιστικό περιβάλλον, σ’ ένα σύστημα που γιγαντώνεται κι είναι έτοιμο να τον κατασπαράξει. Η οικογένεια του έργου που αποτελείται από τη γριά, την κόρη της Βάσω, το γιo της Νίκο και τη θετή κόρη της γυναίκας, επιλέγει το δρόμο της ξενιτιάς επειδή δεν αντέχει να σηκώνει το βάρος μιας ξενιτιάς άλλου είδους, που βαραίνει τις πλάτες, το μυαλό και την ψυχή. Ο άλλος γιος της οικογένειας, ο Θανάσης, βρίσκεται στη φυλακή κατηγορούμενος για το φόνο του υποτιθέμενου εραστή της αδελφής του.

            Στο έργο δεν υπάρχει μια κοινωνιολογική προσέγγιση του ζητήματος της μετανάστευσης. Το θέμα παρουσιάζεται μέσα από το πρίσμα του ψυχολογικού βάρους των προσώπων σε συνδυασμό με το σκοτεινό πολιτικό σκηνικό. Ο μετανάστης είναι ξένος, τόσο απέναντι στους άλλους, όσο κι ως προς τον ίδιο του τον εαυτό. Είναι ενδεικτικοί οι μονόλογοι των προσώπων του έργου που «φλερτάρουν» με την απόγνωση. Ξεκινούν με μια παράθεση των δυσκολιών και των αντιξοοτήτων στον ξένο τόπο και καταλήγουν με τη διαπίστωση πως θα παραμείνουν εκεί. Ο τόπος είναι ξένος αλλά δεν υπάρχει άλλο πρόσφορο έδαφος.

            Ο φόβος λειτουργεί ανασταλτικά στη διαδικασία προσαρμογής του μετανάστη αλλά και στην ταχύτερη αποδοχή από τους άλλους. Το εργασιακό περιβάλλον του Νίκου είναι ένας χώρος στον οποίο εκτυλίσσονται σκηνές βίας που είναι προϊόντα χαφιεδισμού και πολιτικών συγκρούσεων.  Η γριά δεν βγαίνει από το σπίτι κι αναφέρει πως τη φοβίζουν οι Γερμανοί αστυνομικοί σε αντίθεση με τους αστυνομικούς στην Ελλάδα. Επιπλέον, στο μυαλό των προσώπων υπάρχουν καταγεγραμμένες εικόνες από το παρελθόν που ενισχύουν το στοιχείο του φόβου και που συμβάλλουν στην επιβάρυνση της ψυχολογικής τους κατάστασης.

Βασικό κομμάτι της καθημερινότητας των ξενιτεμένων είναι ο αγώνας ενάντια στη λήθη. Οι άνθρωποι που ζουν μακριά από την πατρίδα προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανές τις μνήμες, να διατηρούν αναλλοίωτα τα ήθη και τα έθιμα, τις παραδόσεις, τη γλώσσα. Προσπαθούν να έχουν φυλαγμένες στα «δωμάτια» του μυαλού τις εικόνες που θα τους δίνουν δύναμη για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες στον αγώνα επιβίωσης.