Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πεζά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πεζά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2015
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2015
Η Άννα μετά από χρόνια | Του Απόστολου Θηβαίου ~ ΠΕΖΟ
Αυτή η ωραία δεσποινίς που γερνά πίσω απ΄τους γκισέδες στο
σταθμό Λαρίσης και αλλού, αυτή είναι η πιο μοναχική απ΄όλες τις ηρωίδες. Γιατί
γυρνά κάθε βράδυ σε μια οικία αναπαλαιωμένη, μ΄αφόρητα μαρμάρινα κρίνα. Τίποτε
σαν την σπασμένη εφηβεία στα μαγικά
δωμάτια. Τώρα στέκει πίσω απ΄τα θέατρα, κρατά τα φώτα της σβησμένα,
τρελαίνεται, μιλά για φόνους, και χάνει τη μορφή της.
Κάθε νύχτα η ίδια ιστορία. Είπαν θα της στοιχίσει μια μέρα τη
ζωή. Έβαλαν τρίτους να της μιλήσουν, να την λογικέψουν, να μην τον περιμένει.
Να φροντίσει τον εαυτό της, τα χρόνια περνούν.
Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2013
Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2013
Το καταφύγιο του λαού [Της Μαρίας Θεοφιλάκου]
Μέρα γκρίζα, σκέφτηκε. Και το 'ξερε, δεν ήτανε τα
σύννεφα που είχαν κατέβει έως κάτω τα βουνά γύρω απ' την πόλη, ούτε η ωχρή
λεπτούλα σκόνη που είχε σκεπάσει τα αυτοκίνητα στους δρόμους. (Φθινόπωρο,
τρελός καιρός και μάντης). Τριγύρω στα στενά της Αθήνας δεν υπήρχε μήτε σκοπός,
μήτε ελπίδα, όπου και να γυρνούσε το κεφάλι: άνθρωποι σκυθρωποί, δίχως χρώμα, δίχως χαμόγελο. «Έχουν όλοι
στεγνώσει», μονολόγησε καθώς προσπέρναγε τα μαγαζιά στην Ακαδημίας. Παρασκευή 21 Ιουνίου 2013
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

.jpg)
